// Kolom links
 

 
In het nieuws




Het zal je kind maar wezen
28 augustus 2003

foto: www.vermistekinderen.nl






Je kind is 11 jaar en gaat alleen naar school. Heel gewoon voor kinderen van die leeftijd, zelfs als je op enige afstand van school woont. Dan gaat de telefoon. De school. Je kind is niet op komen dagen. Een vriendin heeft alarm geslagen. Ze zegt dat je kind bij een vreemd iemand in de auto is gestapt. Je wereld stort ineen. Boze en bange gedachten spoken door je hoofd. De gealarmeerde politie zoekt met man en macht. Drie dagen verkeer je in een vreselijke onzekerheid. En dan het verlossende telefoontje. Je kind is terecht. Gezond en wel.


We weten allemaal over wie dit gaat. Maar het zal jou kind maar wezen. Kun je je er een voorstelling van maken hoe dat is? Ik niet. Laatst was Wouter even zoek. Op de fiets had hij de afslag gemist. In zijn eentje heeft hij 5 kilometer doorgefietst voordat hij tot de ontdekking kwam dat er iets niet klopte. Hij was zo verstandig om om te keren en zo hebben we hem binnen het half uur gevonden. Ook dan spoken er dingen door je hoofd. Maar dat lijkt me niet te vergelijken met een verdwijning van 3 dagen.


Op de website www.vermistekinderen.nl kun je ze vinden. Foto's van vermiste kinderen. Met naam en leeftijd. Sommigen zijn nog maar net zoek, anderen al meer dan 10 jaar. Meer dan 10 jaar je kind kwijt. zonder dat je weet wat hem of haar is overkomen. Ondraaglijk.


Gelukkig komen de meeste kinderen weer snel terecht. Van anderen is bekend dat ze door een van de ouders of familie meegenomen zijn. Vaak naar het buitenland. Maar van de rest is niets bekend. Leven ze nog? In wat voor een omstandigheden dan? Zijn ze dood? Wat heeft er zich dan afgespeeld? Vragen, vragen en nog eens vragen. Maar geen antwoord. Nooit meer een antwoord.


Mijn kinderen gaan alleen naar school. Mijn kinderen gaan alleen in de buurt naar vriendjes. Je kan ze niet altijd begeleiden. Dat willen ze zelf niet meer. Maar het hoort ook op de weg naar zelfstandigheid. Loslaten begint al bij de geboorte hoor je wel eens. Het is waar. Elke keer laat je ze weer een stukje verder los. Tot ze zelfstandig zijn. Denk je. Hoop je.


Maar gelukkig is Lusanne van der Gun weer veilig thuis. Ik hoop dat er veel kinderen weer veilig thuis komen.


28 augustus 2003 - Marcel van Veelen



www.vermistekinderen.nl


Kijk ook eens in ons Forum


© 2017 - Huismannen.nl - email: info@huismannen.nl


 
Nog meer...
  • Rapportonderzoek: Vaders en seksuele opvoeding
  • Huisvader is blij met z'n rol, maar erkenning zou fijn zijn
  • Huismannen vechten tegen hun suffige imago
  • Vrouw steeds vaker kostwinner

    Alle artikelen