// Kolom links
 

 
Schoonmaken

Alles wat de medewerkers van huismannen.nl tegenkomen op het gebied van schoonmaken, aangevuld met eigen ervaringen en die van onze lezers.
Wilt u alle artikelen zien? klik dan op 'Alle artikelen' in de rechterkolom.


Zen, of de kunst van het autoschoonmaken
19 januari 2004

Toon mij uw auto-interieur, en ik zeg u wie u bent… Een snelle blik door het ruitje verklapt of het een zakenman, een handelsreiziger, een dame of een heer, een roker of niet betreft, maar ook of de wagen geleast, afbetaald of een erfstuk is. Maar het is de wagen met de stoelverkleiners en/of kinderstoelen die het meeste zegt over wie u bent en vooral…wat uw problemen zijn! Als moeder van een gezin bestaande uit 2 jongens, man en hond (en nog wat huisdieren, maar laten we ons beperken tot de autogebruikers) is een auto nú, niet meer wat een auto vroeger voor me was. Waar het vroeger niet zo uitmaakte, zolang er maar een asbak in zat eigenlijk, is onze auto nu meer een mobiele woning waarin zo comfortabel mogelijk, zo ongemerkt mogelijk, zoveel mogelijk kilometers met zo weinig mogelijk oponthoud moeten worden afgelegd. De laatste jaren ben ik de inrichting van auto’s met andere ogen gaan bekijken. Mede veroorzaakt door jarenlange pijnscheuten in de onderrug tijdens het Horizontaal Het Kind In De Maxicosy Of Ander Autostoeltje Zetten. Die relaxed laaghangende wagen met toffe hydraulische vering is dan ineens een stuk minder relaxed. En hoeveel spontane nekverkrampingen ik al gehad heb tijdens het fopspeen van de vloer achter me oprapen? Om niet te spreken van het snel proberen op te vangen van een vallend kartonnetje chocomel (natuurlijk chocomel, de morskans is immers rechtevenredig met de onuitwasbaarheid van de vlek) Met alle mogelijke gevaarlijke consequenties, die ons gelukkig bespaard zijn gebleven. Tegenwoordig rijden we in een wagen waarbij het überhaupt onmogelijk is om vanuit Voor iets te doen bij Achter, dus zie ik maar met lede ogen toe in mijn achteruitkijkspiegel hoe de stukken boterham richting vloer of tussen de zitplaatsen verdwijnen en neem ik mij voor die chocopasta wel op de plaats van bestemming uit het haar te verwijderen. Na een leuke rit naar oma (twee en een half uur) met volledige bezetting, tijdens de rit koffie voor de grote mensen (sinds ik niet meer rook, drínk ik het liefste tijdens het autorijden) en limonade voor de kleine mensen, eten en snoep, tekenspullen – die toch al semi-permanent in de wagen staan in een boodschappenkrat op de middelste stoel – en eventuele gameboy, en dat alles intensief gebruikt, enfin, u kan zich wel een voorstelling maken hoe het interieur van de auto er dan uit ziet. De volgende dag doen we de terugweg, we hebben dan vijf uur met vier personen en 1 hond intensief geleefd op een oppervlak van minder dan 6 vierkante meter, met alle vervuilende aspecten van dien. Het grootste gebrek van de auto, van iédere auto wat dat betreft, komt op zo’n rit keihard naar voren: EEN AUTO HEEFT GEEN VUILNISBAK! Waarom eigenlijk niet? Waarom heeft een auto geen vuilnisbak? Of zelfs maar een miezerig klein minivuilnisbakje? Worden we dan niet geacht die versnapering te kopen bij de tankstations of worden wij dan geacht deze met verpakking en al te consumeren? In reclames rijden die auto’s toch urenlang op zo goed als verlaten weidse landschappen, ik kan me voorstellen dat je dan ook wat moet eten en drinken, hebben die mensen geen afval? Waarom hebben auto’s in hemelsnaam geen vuilnisbak? Wat is er fout gegaan? Aan de zogenaamde bekerhouders wordt volop gedacht, sterker nog, een wagen wordt meer gezinswagen naarmate er meer bekerhouders in zitten, maar een vuilnisbakje, Ho maar! Dus behelpen wij ons, zoals zoveel anderen vermoed ik, dan maar met plastic zakjes tussen de voeten van de bijrijder, of zoals tegenwoordig met ieder zijn eigen plastic zakje aan zijn eigen portier, om daarin de snoeppapiertjes, de lege boterham- of chipszakjes, de bananenschillen, de uitgekauwde kauwgommen en de stokjes van ijsjes, de kartonnetjes van de chocomelk, drinkyoghurt of vruchtensap, de rietjes en de overleden stiften op te bergen. Maar waarom niet een klein vuilnisbakje ergens opgeborgen achter zo’n klepje waarvan er genoeg zitten in de auto? Ideaal zou zijn een soort buis die leidt naar een vuilniszak onder de wagen die op gezette tijden vervangen kan worden. Nog idealer ingebouwd in de portieren. In plaats van dat lullige asbakje. Tegen kruimels en ontsnapte zoutjes is echter geen vuilnisbak opgewassen, dus na niet al te lange tijd dient de wagen alsnog volledig ont-, uit- en opgeruimd te worden. En dan begint het volgende onderdeel irritatie en ellende! Zo hebben wij bijvoorbeeld van die handige verstelbare stoelen. Die je op een andere plaats in de vloer kan vastzetten. Voor dit doel zitten er meerder reeksen gaten in de bodem. Die gaten zaten oorspronkelijk afgedekt met plastic plaatjes, maar na een paar verschuifsessies zijn die natuurlijk uiteraard verdwenen of ze passen om de een of andere reden niet meer en zijn de gaten open en bloot en vooral: diep. Weet u wat er gebeurt als je een Chipito met chocomel nat maakt in zo’n gat? Ga ik er even vanuit dat het geen opzet was. En dat het inderdaad een Chipito betreft. Denkt u dat u dat er met de stofzuiger eruit krijgt? Blijf vooral dromen… uiteindelijk zit je toch zachtjes ‘gatver’ mompelend met je vinger in die gaten te peuteren. Het creëren van kleine misselijke hoekjes en sleufjes waar je niet met de stofzuiger (zelfs niet met dan dunne platte handige dingetje) bij kan lijkt toch al prioriteit te hebben gekregen bij het auto-ontwerpen. Kennelijk heeft geen van de ontwerpers ooit langer dan twee uur met kleine kinderen in een auto doorgebracht. Anders had het er allemaal vast wel anders uitgezien! Dan hadden we vast wel een aantal ingebouwde closetrolhouders gehad. Of een hoedenplank waar je een baby op kan verschonen. De eerder genoemde vuilnisbakken. Veiligheidsriemen op de achterbank die je vanuit de voorbank wél kan pakken om ze vast te maken. Bekerhouders waar ook de rechthoekige sappakjes in passen. Rekjes voor je proviand. Haakjes aan het plafond om de fopspeen aan te bevestigen. Een uittrekbare waslijn achterin boven een extra ventilatierooster voor de zwemkleding, natgevallen of –geplaste broek. Leeslampjes op kinderhoogte waar je dus ook minder last van hebt tijdens het rijden. Stevige uitklapplankjes op de rugleuning van de voorste stoelen of beter nog, in de portieren. Eerst dat alles, dan een motor die dat allemaal kan voortsleuren, en wat je er uiteindelijk omheen bouwt, het zal me worst wezen… Door Marjolein van Gennip


Kijk ook eens in ons Forum


© 2017 - Huismannen.nl - email: info@huismannen.nl


 
Nog meer...
  • Zin en onzin van groente wassen
  • Senseo padhouder schoon krijgen
  • Nog veel toiletten zijn smerig
  • Poep en Plas
  • Senseo padhouder verstopt?
  • Wibra's Dusty ontvetter
  • Schoonmaken is waardevol!

    Alle artikelen