// Kolom links
 

 
Cultuur

Naast grappen en tekeningen ook rare dingen van het internet en uit kranten en tijdschriften. Ook krijgen we regelmatig dingen opgestuurd of maken we zelf iets mee wat te gek voor woorden is. Verbazing en verwondering over wat wij lezen en horen en meemaken. Kijk, lees en verbaas.


Gladys
8 mei 2006

Ik noemde haar Gladys, ze was Engelse. Dit was wat je nu echt liefde op het eerste gezicht kon noemen. Ze was perfect voor mij, we waren voor elkaar geschapen. Ze was 16 lentes jonger dan ik, maar had ondanks dat al het een en ander meegemaakt. Dat kon je zien. Sommige littekens gaan nooit weg, hoezeer je ook je best doet. Maar dat vergrootte alleen maar haar schoonheid in mijn ogen. Haar geur… al word ik tachtig, nooit zal ik haar geur vergeten. Als ik mijn vingers over haar liet glijden en haar lijnen voelde kon ik intens gelukkig zijn. Ze was mooi, classy, ondeugend, en overal waar ze kwam volgden mannen haar met haar ogen. Ja kijk maar, dacht ik dan, maar ze gaat met mij naar huis. Mijn Jaguar XJ6 4.2 Series II Long Wheel Base uit 1978.


Klassieke auto's is ‘het laatste echte speelgoed voor mannen’ En ik heb iets met Engelse auto’s, vooral Jaguar. Afgrijselijk onbetrouwbaar (zeker dat bouwjaar), geld verbranden is waarschijnlijk goedkoper en je komst tovert altijd een brede grijns op het gezicht van de lokale benzinepomphouder. De weinige goede restaurateurs halen je werkelijk het vel over de neus en je bent net als met een oud huis nooit klaar. Maar alleen ernaar kijken bracht al een zonnestraal in mijn dag.

Bordeaux-rood met een zwart Everflex dak; dat was mode in die tijd. Beige leren bekleding, echt houten dashboard (niet dat wortelnotenplastic van tegenwoordig), chromen bumpers, drie versnellingen automaat, 4.2 liter zes-cylinder. En natuurlijk een zwart nummerbord met witte letters. Twee benzinetanken, elk met hun eigen chromen dop in het achterspatbord. Grote hilariteit als ik tussen twee pompen ging staan en met twee slangen tegelijkertijd tankte. Na de motorrevisie reed ze 1 op 9, wat voor zo’n dame een mooie waarde is.

Rijden was puur genieten. Die lichte grom waarmee ze wakker werd, samen met een beweging alsof ze zichzelf schudde. Met een tik ging ze in de versnelling. Beetje gas en het was alsof ze zich oprichtte. Prachtig om zo statig en nog met een behoorlijke acceleratie weg te rijden bij een stoplicht, met de zekerheid dat bijna niemand het kon laten even te kijken. Zeven jaar heb ik haar gehad, we zijn er zelfs in getrouwd. Maar de laatste jaren kwam de klad in mijn relatie met Gladys. Ik kon haar niet meer de aandacht geven die ze verdiende. Ze kwijnde weg in een garage, weg van het zonlicht waarin ze zo mooi tot haar recht kwam. Het was tijd om elk onze eigen weg te gaan; die van haar was in de zorgzame handen van een andere Jag-fanaat. Gelukkig maar.

Ik zie haar nog wel eens rijden. Dan zeg ik heel zachtjes: 'Dag Gladys', en ik kan haar bijna weer voelen. Zucht.

Bram Joël



www.thuisman.blogspot.com


Kijk ook eens in ons Forum


© 2017 - Huismannen.nl - email: info@huismannen.nl


 
Nog meer...
  • John Fullbright ‘rough and ready’ met ‘spooky stuff’
  • Melanie Dekker innemend, maar onvoldoende eigen stemgeluid
  • Het Nationale Lezersonderzoek zoekt mannen
  • TalhotBlond en pokeren
  • Ontspanning is voor iedereen nodig!

    Alle artikelen