// Kolom links
 

 
Opinie

Ook wij huismannen hebben een eigen mening. En omdat wij die ook willen laten horen, schrijven we die hier zo nu en dan op. Het zijn allemaal opinies op persoonlijke titel.


Perceptie is alles
28 maart 2008

In de jaren tachtig zijn er in Amerika verschillende expirimenten uitgevoerd, de zogenaamde 'Baby-X' onderzoeken. Hierbij werd niet aangetoond dat er verschillen waren tussen jongens en meisjes, maar dat er grote verschillen waren in de perceptie van volwassenen ten aanzien van jongens en meisjes. Zo werden jonge baby's (ongeacht hun geslacht) gekleed in roze en blauwe pakjes. Vervolgens werd gekeken hoe volwassenen met hen omgingen.

Op basis van hun kleding behandelden de volwassenen de baby's als jongen of als meisje: tegen de 'roze' babies werd zacht gepraat, werd geprobeerd ze te kalmeren, ze stil te laten liggen en ze te laten slapen; de 'blauwe baby's werden aangemoedigd te brabbelen, spartelen, ze praatten tegen ze met harde enthousiaste stem en boden ze speelgoed aan.

Een ander voorbeeld is dat een geluidsband van een huilende baby werd afgespeeld voor volwassenen met de opmerking dat dit een jongen was. Zonder uitzondering zeiden de volwassenen dat de baby boos was. Toen hetzelfde werd gedaan met een andere groep volwassenen met de opmerking dat het een meisje was, zeiden ze unaniem dat de baby verdriet had.

Vanaf het eerste moment is er een duidelijk verschil in hoe we de emoties interpreteren en hoe we jongens en meisjes behandelen. Er is zeer veel wetenschappelijk onderzoek beschikbaar waaruit blijkt dat dit niet anders is op peuterspeelzalen, lagere scholen, middelbare scholen en daarna. Mannen en vrouwen worden in de eerste plaats beoordeeld op hun 'man' of 'vrouw' zijn, en pas daarna op hun individuele kwaliteiten en eigenschappen. Afwijken van het stevig in onze maatschappij verankerde rollenpatroon levert onbegrip op, of zelfs afwijzing en uitsluiting. Soms word je dan simpelweg genegeerd, alsof je niet bestaat.

In peuterspeelzalen is uit onderzoek gebleken dat het personeel met meisjes vooral praten en jongens korte opdrachten geven. In n specifiek onderzoek werd met videocamera's gewerkt. Op de videofilm is een kleine jongen te zien die de leidsters vriendelijk om hulp vraagt bij het strikken van zijn veters. Hij hanteert het gedrag van de meisjes. Maar niemand luistert naar hem. Keer op keer probeert de jongen de aandacht te trekken van de volwassenen, keer op keer wordt hij genegeerd. Uiteindelijk gaat hij op de grond liggen brullen, waarna hij wordt geholpen; een levensles die hij niet meer zal vergeten: gedraag je nooit hetzelfde als een meisje.

Ik ben huisman. Ik wijk daarmee af van het geijkte rollenpatroon van de gemiddelde man. Soms word ik genegeerd, soms belachelijk gemaakt, soms gezien als een rariteit. Ik word allereerst beoordeeld op mijn 'man' zijn en het oordeel is dat ik geen echte man ben. Ik realiseer me nu pas dat ik de perceptie van volwassenen maar marginaal kan veranderen door openlijk voor mijn professie uit te komen. Daarentegen realiseer ik me dat ik enorm verschil kan maken bij mijn kinderen door de rol los te koppelen van mijn 'man' zijn. Door te laten zien dat de rol van kostwinner net zo goed bij de vrouw kan liggen en de rol van verzorger bij de man. Dat het niet gaat om je geslacht, maar om waar je goed in bent en waar je gelukkig mee wordt.

Bram Jol

www.thuisman.blogspot.com


Kijk ook eens in ons Forum


© 2017 - Huismannen.nl - email: info@huismannen.nl


 
Nog meer...
  • Dank je, Prem
  • Bart, ruim nou eens je rolpatroon op!
  • She Energy Drink is niet voor vrouwen
  • Club van Slechte Huisvrouwen kortzichtig en zelfzuchtig
  • Van emancipatie naar mancipatie
  • Mama Wil.. goede voorschoolse opvang!
  • Het risico van Ringtone-abonnementen

    Alle artikelen