// Kolom links
 

 
Cultuur

Naast grappen en tekeningen ook rare dingen van het internet en uit kranten en tijdschriften. Ook krijgen we regelmatig dingen opgestuurd of maken we zelf iets mee wat te gek voor woorden is. Verbazing en verwondering over wat wij lezen en horen en meemaken. Kijk, lees en verbaas.


Great Lake Swimmers verdeeld genoegen in Roepaen
20 april 2012

Great Lake Swimmers traden eergisteren op in Roepaen, cultureel podium in het Noord-Limburgse Ottersum. Barzin, vrienden en 'fellow Canadians', verzorgden het voorprogramma. De albums klinken beter dan hun live performances deze avond doen vermoeden.

Afgaande op de vier albums die Barzin inmiddels heeft
uitgebracht, op papier (sic) een goede opwarmer voor de muziek waarvoor het publiek Roepaen vanavond vooral bezoekt. Ondanks hun beste bedoelingen, vond ik het optreden van dit duo te eenzijdig om lang te kunnen boeien. De liedjes op de albums klinken veel rijker, omdat ze opgenomen zijn met veel meer verschillende muziekinstrumenten dan we tijdens dit optreden horen.

Barzin Hosseini speelt akoestische gitaar en Suzanne Hancock elektrische gitaar. Beide zingen. Ze omschrijven hun muziek zelf als langzaam, introspectief, melancholisch en confessioneel. Daar kan ik me helemaal in vinden, maar hun muziek komt veel beter tot z'n recht op de albums. Sterker nog, op basis van dit optreden zou je niet vermoeden dat ze al vier sterke albums hebben uitgebracht. Minimalistisch betekent in dit geval een zwaktebod. Het 'alternative sadcore´ folkgezelschap Great Lake Swimmers bestaat inmiddels bijna tien jaar en heeft in die tijd vijf sterke albums uitgebracht.

Alleen het recente dubbelalbum New Wild Everywhere is letterlijk een studioalbum. De overige albums werden namelijk opgenomen op uiteenlopende onconventionele plaatsen, zoals in lege graansilo´s, oude kerken en verlaten boerenschuren. De sfeer die de albums ademen is er een van sereniteit, melancholie en reflectie. Zanger Tony Dekker schrijft afwisselende liedjes, die onderling voldoende samenhang bieden om als geheel te blijven boeien.

Ik had me veel voorgesteld van het optreden, want vooral de albums van voor New Wild Everywhere bieden aangename Indie folk, in de stijl van Cowboy Junkies, The Low Anthem en Damien Jurado.
Bovendien wordt het vorige concert in Roepaen door sommigen omschreven als niet minder dan legendarisch. Om u uit de droom te helpen, legendarisch was het optreden zeker niet. De inzet van de bandleden was prima,daar lag het dus niet aan. Wel opvallend dat de cover van Gram Parsons, groot inspirator van Tony, in de toegift bij mij meer positiefs teweegbracht dan het eigen werk.

De grote boosdoener lag in de mix van de instrumenten. De vioolklanken van relatieve nieuwkomer Miranda Mudholland kreeg een veel te prominente plaats in het totaal, waardoor de contrabas van Bret Higgins en de elektrische gitaar resp.
de banjo van Erik Arnesen ondergesneeuwd raakten. Het subtiele slagwerk van Greg Milson en de zang van Miranda en de akoestische gitaar en zang van Tony kwamen gelukkig wel goed uit de mix. Het leek wel dat Erik Arnesen ook last had
van zijn ondergeschoven positie, want hij straalde uit dat hij zijn draai niet kon vinden.

Miranda leek het overigens prima naar haar zin te hebben, terwijl bij de andere bandleden juist de somberheid van de liedjes in hun mimiek terugkomt.Van een zichtbaar genieten van hun optreden is buiten Miranda weinig sprake. En dat is jammer, want je wenst ze dat wel toe, gezien de knap doorwrochte liederen die ze brengen. Kortom, twee bandjes gezien die op hun albums mooie muziek maken, maar die om verschillende redenen niet gloriëren in Roepaen.


Peter Broeders



Foto: Asli Alin


Kijk ook eens in ons Forum


© 2018 - Huismannen.nl - email: info@huismannen.nl


 
Nog meer...
  • John Fullbright ‘rough and ready’ met ‘spooky stuff’
  • Melanie Dekker innemend, maar onvoldoende eigen stemgeluid
  • Het Nationale Lezersonderzoek zoekt mannen
  • TalhotBlond en pokeren
  • Ontspanning is voor iedereen nodig!

    Alle artikelen