// Kolom links
 

 
Huismannen weblog

Vanaf 2002 tot eind 2004 hield oprichter Marcel van Veelen een internetdagboek bij. Roel van der Wekken nam tot eind 2006 het stokje over. Beiden legden hun beslommeringen als huisman weer. Het uitgangspunt was om niet zozeer te beschrijven wat ze zoal deden, maar wat zij bij het huismanschap voelden.


Avonturen op de kamping

Boven een dampende mok koffie gluur ik door de vitrage naar buiten. “Misschien moet je even gaan helpen”, zegt Ingrid. Ik ben de beroerdste niet en besluit de buurman te helpen. Hij beschikt over een grote camper waarvoor je een vrachtwagenrijbewijs nodig hebt. Met zes man staan we de camper aan te duwen, maar hij krijgt geen grip in de modder van Nouan le Fuzillier. Nog meer manschappen worden opgetrommeld, maar er is niet meer voldoende ruimte aan de achterzijde van de camper om alle helpende handen te herbergen. Uiteindelijk wordt de campingbaas er bij gehaald, die met zijn kleine trekkertje probeert de camper uit de modder te trekken. Hoe het trekkertje ook zijn best doet: de camper geeft zich niet gewonnen. Het trekkertje zelf komt tot zijn assen in de modder te zitten. Uiteindelijk druipt ook de campingbaas af. Hoe het verhaaltje af loopt weten we niet, want voor die tijd zijn we zelf al weg.

Aangekomen op de plaats van bestemming hebben we in twee uur tijd de caravan met voortent en al staan. De caravan manoeuvreer ik met het grootste gemak op zijn plek. Terwijl ik vanuit mijn ooghoek diverse medekampeerders uit hun stoel zie schieten om te helpen, laat ik de caravan scharen. Zo komt hij prachtig op zijn plek te staan. De medekampeerders zakken enigszins teleurgesteld weer terug in hun stoel.

Hoewel ik er nu voor de tweede keer ben word ik weer gegrepen door de schoonheid van het landschap van de Lot. Al vanaf l’Occitane (De A20) krijg je een voorproefje. Het landschap wordt steeds heuvelachtiger. Grote rotspartijen doemen voor je op. Als je van Cahors de binnenlanden in rijdt, leiden bochtige wegen je van het ene mooie uitzichtpunt naar het andere. Eén en ander afgewisseld met uitgestrekte wijnvelden.

Cahors zelf is een mooie stad. In de stad zijn veel historische gebouwen bewaard gebleven. Samen met het zomerse groen geeft dat de stad een gezellige sfeer. De Cathédral Saint-Etiénne en de Pont Valantré zijn de moeite van het bekijken waard.

Het kasteel van Bonaguil bij Fumel is een andere regionale attractie. Het kasteel werd gebouwd in de 13e eeuw, maar het werd verbouwd in de 15e en 16e eeuw. Het is nog grotendeels intact. Je moet flink klimmen om boven te komen, maar dan heb je ook een mooi uitzicht over de wijde omgeving.

Persoonlijk vind ik de grotten van Pech Merle het hoogtepunt. Samen met Saumya ga ik daar naar toe. Het is een hele unieke ervaring om onder begeleiding in de grotten te mogen rond lopen en de vloer- en wandschilderingen te mogen bekijken. Op deze manier kun je een beeld vormen hoe men in de prehistorie heeft geleefd.

De terugreis verloopt voorspoedig. Alleen het vinden en bereiken van een overnachtingscamping is nog een uitdaginkje. Onze beoogde overnachtingscamping in de buurt van Parijs zit vol. De camping is zo vriendelijk om ons een alternatief aan te reiken. Wij blij dat er nog een plekje in de Herberg is.

Totdat we zien waar we moeten staan. Onze kampeerplek bevindt zich op een stukje modder in het bos. De beheerder heeft er niet bij verteld hoe ik de caravan daar moet krijgen. Aan weerszijden van het pad staan bomen. Bovendien loopt het terrein sterk heuvelop. Mijn eerste poging om in te draaien eindigt met de linkerkant van de auto tegen een boom. De tweede poging eindigt in de modder. Een derde poging eindigt met de caravan tegen een boom. Uiteindelijk krijgen we de caravan op zijn plek door over de plek van de buurman te rijden.

Dan de plek. Gras ontbreekt en het gevolg laat zich raden: de binnenkant van de caravan wordt één janboel. Vers koud water is ook niet te vinden en verder klapt diverse keren de stroom er uit. Schijnbaar heeft iemand ergens een Senseo aan heeft laten staan. Het levert mij een innig contact met de andere buurman op. Hij is Duitser en komt uit Hannover. Gezamenlijk strijden we voor een ononderbroken stroomvoorziening tot aan de volgende ochtend. Dat doel wordt in de loop van de avond bereikt.

De volgende ochtend moet de caravan ook weer weg van deze plek. En wel zo snel mogelijk. Een halve nacht heb ik liggen woelen, piekeren, meten en rekenen. Al snel wordt duidelijk dat we weer terug moeten zoals we gekomen zijn: over het terrein van de buurman. Die heeft zijn prachtige Combicamp vouwwagen inmiddels uitgebouwd tot een waar paleisje. Dat bouwwerk moeten wij verstoren door er een scheerlijn uit te halen. Na deze exercitie zien onze caravan en auto er uit alsof we zojuist op safari in de Serengetti zijn geweest. Helaas is de werkelijkheid minder romantisch. Telkens als ik in de achteruitkijkspiegel kijk word ik daar weer aan herinnerd. Gelukkig spoelt de Belgische regen de disselkast schoon voordat we weer thuis zijn en in de stromende regen af mogen koppelen. We kijken terug op een mooie ontspannende vakantie.

Guus Reichgelt



bieploch.blogspot.nl/


Kijk ook eens in ons Forum


© 2018 - Huismannen.nl - email: info@huismannen.nl


 
Nog meer...
  • Brugsmurf
  • Groep achters huilen niet
  • Van Baukje naar Siemon
  • Zelf een kast bouwen
  • Hoe maak je samen een spreekbeurt

    Alle artikelen