// Kolom links
 

 
Interviews

Regelmatig nodigen wij iemand uit voor een interview. Politici, bekende Nederlanders of mensen die anderszins de aandacht vragen van deze site. Een onderdeel van deze rubriek is de serie 'Op de huishoudtrap' waarin we een huisman of zorgende vader interviewen.


John Lennon de huisman: het Playboy interview uit 1981
3 oktober 2004

Een extract uit het Playboy interview van Januari 1981.
Vertaald door Roel van der Wekken.


John Lennon is vijf jaar lang huisman geweest, lees dit prachtige interview met hem en Yoko Ono over zijn vaderschap, zijn keuzes in het leven, broodbakken, literatuur, poepluiers en andere kunstvormen.


In het artikel in de Playboy gaat er aan het interview een amusant en -vooral met het oog op de op handen zijnde moord op John Lennon -opmerkelijk verhaal vooraf over het tot stand komen van de ontmoetingen met John en Yoko die uiteindelijk geleid hebben tot het prachtige vraaggesprek zelf. Hiervoor wil ik verwijzen naar het artikel, ik wil alleen de vragen en antwoorden vertalen die betrekking hebben tot Lennon als huisman en vader. Als ik een gedeelte oversla geef ik het aan. Excuses voor de soms wat kromme vertaling, ik wilde me zo veel mogelijk houden aan de authentieke tekst omdat Lennon onnavolgbaar grappig en spitsvondig adrem was. Roel)


Playboy: Het nieuws doet de ronde: John Lennon en Yoko Ono zijn terug in de studio, en nemen voor de eerste keer weer muziek op sinds 1975, toen ze uit het oog van het publiek verdwenen. Laten we met jou beginnen John, wat heb je in de tussentijd gedaan?
Lennon: Ik heb brood gebakken en voor de baby gezorgd.
Playboy: En welke geheime projecten waren er ondertussen aan de gang in de kelder?
Lennon: Dat is nu precies wat iedereen tegen me zegt die me die vraag de laatste jaren heeft gesteld 'maar wat heb je dan nog meer gedaan?' En dan zeg ik maak je een geintje of zo? Want brood en baby's zijn een fulltime job zoals elke huisvrouw weet. Als ik het brood klaar had voelde het alsof ik met iets had gevochten. Maar als ik dan toekeek hoe het brood gegeten werd dacht ik 'Jezus, krijg ik hier geen gouden plaat voor of wordt ik niet geridderd of zo?'
Playboy: Waarom werd je huisman?
Lennon: Er zijn veel redenen voor. Ik heb van mijn 22ste tot ver in de 30 onder contract gestaan of verplichtingen gehad. Na al die jaren wist ik niet anders meer. Ik was niet vrij. Ik zat in een keurslijf. Mijn contract was mijn gevangenis geworden. Het was belangrijker om mezelf onder ogen te komen en die realiteit te aan te gaan dan om door te gaan met het rock n roll leven en mee te gaan met de luimen van je eigen optreden of de publieke opinie over je. Rock n roll was niet leuk meer. Ik koos ervoor om niet de gangbare weg te nemen die in mijn vak gebruikelijk is - naar Las Vegas gaan en je grootste hits zingen, als je geluk hebt - of om naar de kloten te gaan, waar Elvis naar toe is.
Ono: John was als een artiest die erg goed is in het tekenen van cirkels. Hij blijft dat doen en het wordt zijn handelsmerk. Hij heeft een galerie om het te promoten,en het jaar daarop doet hij dan driehoeken of zo. Het weerspiegelt zijn leven helemaal niet. Als je tien jaar lang hetzelfde doet, verdien je daar een prijs voor.
Lennon: En de hoofdprijs is kanker terwijl je tien jaar lang cirkels en driehoeken hebt getekend. Ik was een handwerksman geworden en ik had dat kunnen blijven doen. Ik heb respect voor handwerkslui, maar ik ben niet van plan er een te worden.
Ono: Alleen om te bewijzen dat je maar door kan blijven gaan met iets.
Playboy: Je hebt het natuurlijk over platen.
Lennon: Yeah, om ze maar uit te blijven kauwen zoals er van me verwacht werd, zoals zoveel mensen die elke zes maanden een plaat uitbrengen omdat dat van ze verwacht wordt.
Playboy: Refereer je misschien aan Paul McCartney?
Lennon: Niet alleen aan Paul. Maar ik had de oorspronkelijke vrijheid van de artiest verloren door een slaaf te worden van het beeld van wat de artiest zou moeten doen. Veel artiesten plegen daardoor zelfmoord, of het is door drank, als Dylan Thomas, of door krankzinnigheid, zoals Van Gogh, of door een geslachtziekte zoals Gauguin.
Playboy: De meeste mensen zouden doorgegaan zijn met het blijven uitspugen van het product . Hoe was het voor jou mogelijk een andere weg te nemen?
Lennon: De meeste mensen leven niet met Yoko Ono.
Playboy: En dat betekent?
Lennon: De meeste mensen hebben geen metgezel die ze de waarheid vertelt en weigert te leven met een belazerartiest, en dat is waar ik goed in ben. Ik kan mezelf en iedereen om me heen goed belazeren. Yoko, dat is mijn antwoord.
Playboy: Wat deed ze voor je?
Lennon: Ze liet me de mogelijkheid van het alternatief zien. Je hoeft dit niet te doen. O nee? Echt niet? Maar maar maar... Natuurlijk was het niet zo simpel en het gebeurde niet van de een op de andere dag. Het moest steeds bekrachtigd worden. Ergens van weglopen is veel moeilijker dan steeds maar doorgaan. Ik heb beide gedaan. Van 1962 tot 1975 heb ik steeds op commando en op tijd platen uitgegeven. Weglopen leek iets te zijn wat gasten doen als ze 65 worden en plotseling blijkt dat ze niet meer horen te bestaan en ze het kantoor uitgestuurd worden (klopt drie keer op het tafelblad) Je leven is voorbij. Tijd om te gaan golfen.
Playboy: Yoko, hoe voelde jij je toen John huisman werd?
Ono: Als John en ik uitgingen kwamen er mensen naar ons toe die vroegen John, wat ben je aan het doen?Maar ze vroegen nooit naar mij. Want als vrouw hoorde ik helemaal niets te doen.
Lennon: Terwijl ik kattenpoep opruimde en Sean voedde, zat zij in rokerige kamers met mannen in driedelige pakken waarvan ze de knopen niet dicht krijgen.
Ono: Ik deed de zaken- Apple, Maclen (de platenmaatschappij en uitgeverij van de Beatles, in die volgorde) en nieuwe investeringen.

Hier sla ik een heel stuk over, wat wel heel interessant is, maar niet over het gezin e.d. gaat. (Roel)

Lennon: We kwamen erachter dat het beter voor het gezin was als we allebei voor het gezin werkten, zij de zaken, terwijl ik moeder en vrouw speelde. We zetten onze prioriteiten op een rijtje. De eerste prioriteit is zij en het gezin. Alle andere dingen komen pas daarna.
Ono: Het is de harde werkelijkheid. Tegenwoordig heeft de maatschappij liever alleenstaanden. Het wordt aangemoedigd om te scheiden of om apart te gaan wonen of om alleenstaand of homo te zijn of wat dan ook. Bedrijven willen alleenstaanden- mensen werken harder als ze geen band hebben met een gezin. Ze hoeven zich geen zorgen te maken om 's avonds of in het weekend thuis te zijn. Er is niet veel ruimte voor emoties over familie of persoonlijke relaties. Weet je, ze zeggen in feite tegen vrouwen die tegen de dertig lopen dat als je niet snel een baby krijgt in de eerstvolgende jaren, dat je in de problemen komt, je wordt nooit moeder, dus zal je nooit op die manier je bestemming vinden en....... 
Lennon: Alleen was Yoko 73 toen ze Sean kreeg. (lachen)
Ono: Dus inplaats van dat de maatschappij kinderen krijgen ontmoedigt, moeten ze het juist aanmoedigen omdat ze belangrijk zijn voor de maatschappij. Het is de verantwoordelijkheid van iedereen. Maar het is moeilijk. Een vrouw moet ontkennen wat ze heeft, een baarmoeder, als ze wat wil bereiken in de maatschappij. Het lijkt wel of alleen de geprivilegieerde klasse een gezin kan hebben.Tegenwoordig is het alleen nog mogelijk voor de Mc Cartneys en de Lennons of zo.
Lennon: En de anderen worden arbeiders-consumenten.
Ono: En dan besluit Big Brother---ik haat de term Big Brother trouwens---
Lennon: Te laat, ze hebben het al op band. (lacht)
Ono: Maar, uiteindelijk, de maatschappij-----
Lennon: Big Sister, wacht maar tot je die krijgt!
Ono: De maatschappij zal de rollen van mannen en vrouwen te niet doen, baby's zullen worden geboren uit reageerbuizen en broedmachines.
Lennon: Dan is het Aldous Huxley.
Ono: Maar zover hoeft het niet te komen. We hoeven onze organen niet te ontkennen, weet je.
Lennon: Sommige van mijn beste vrienden zijn organen.........
Ono: Het nieuwe album....
Lennon: Terug naar het album, heel goed...
Ono: Het album vecht tegen deze dingen. De boodschap is kort en ouderwets--- gezin, relaties en kinderen.
Playboy: Het album weerspiegelt duidelijk jullie nieuwe prioriteiten. Hoe is het gegaan met jullie sinds deze ommekeer?
Lennon: We zijn weer bij elkaar gekomen, (na een 18 maanden durende scheiding-Roel-) en besloten dat dit ons leven was, dat een baby belangrijk was en dat alle andere dingen op de tweede plaats kwamen. We hebben hard gewerkt voor dat kind, om een baby te kunnen krijgen zijn we door een hel gegaan, door veel miskramen en andere problemen. Hij is wat ze noemen een echte liefdesbaby. De doktoren vertelden ons dat we nooit een kind konden krijgen. We gaven het bijna op. Nou, dat is het dan, we kunnen er geen krijgen... Ze vertelden ons dat er iets mis was met mijn sperma, dat ik mezelf zo vaak misbruikt heb in mijn jeugd dat er geen kans was. Yoko was 43, en dus zeiden ze, echt niet. Ze had te veel miskramen gehad toen ze een jong meisje was, er waren toen nog geen pillen, dus waren er veel miskramen en abortussen, haar buik moet er uit zien als Kew Gardens in Londen. Niet dus. Maar die Chinese acupuncturist in San Fransisco zei, Gedraag je, geen drugs, goed eten, niet drinken. Jij krijgt kind. We kregen Sean en stuurden de acupuncturist een polaroid van hem net voor hij stierf, God hebbe zijn ziel. (Hier sla ik weer een stuk over.)
Playboy: Je zoon Julian uit je eerste huwelijk moet nu een tiener zijn. Heb je hem gezien in al die jaren?
Lennon: Nou, Cyn heeft hem toegewezen gekregen of hoe dat ook heet. Ik heb recht hem te zien in zijn vakanties en zulks meer, er is in ieder geval een connectie tussen ons. Het is niet de beste relatie tussen vader en zoon, maar er is wel iets. Hij is nu 17. Julian en ik zullen een relatie hebben in de toekomst. Door de jaren heen is het voor hem mogelijk geworden om door het Beatle beeld heen te kijken en me te zien door het beeld van mij dat zijn moeder hem heeft gegeven, onbewust of bewust. Hij is nu helemaal gek van motoren en meiden en zo. Ik ben een soort figuur in de lucht, maar hij is verplicht om met me te communiceren, zelfs als hij het waarschijnlijk helemaal niet wil.  

(Ik sla een stuk over wat gaat over Yoko's dochter en de problemen die ze gehad hebben om haar terug te krijgen van haar ex man Tony Scott.)

Playboy: Yoko, na deze ervaring, hoe voel je je erover dat je Sean's opvoeding overlaat aan John?
Ono: Ik ben erg duidelijk over mijn emoties op dat gebied. Ik voel me niet schuldig. Ik ben misschien niet hetzelfde als andere moeders, maar ik doe het op een manier waarop ik het kán doen. Over het algemeen hebben moeders een sterke afkeer van hun kinderen, ook al is er die hele schijnheiligheid over het moederschap en hoe moeders over hun kinderen denken en hoe ze zo vreselijk van hen houden en zo. Ik bedoel, dat doen ze heus wel. Maar het is menselijkerwijs niet mogelijk om de emoties er op na te kunnen houden die moeders zouden moeten hebben in deze maatschappij. Er wordt gewoon te veel aan alle kanten aan vrouwen getrokken om die emoties te kunnen hebben. Er wordt te veel van ze verwacht. Dus zeg ik tegen John.....
Lennon: Ik ben haar favoriete echtgenoot....
Ono: Ik draag de baby 9 maanden en dat is genoeg, dus neem jij de zorg naderhand. Het klinkt misschien hard, maar ik geloof echt dat kinderen aan de maatschappij toebehoren. Als een moeder het kind draagt en de vader voedt het op, is de verantwoordelijkheid gedeeld.
Playboy: Stond het jou niet tegen om zoveel verantwoordelijkheid te krijgen, John?
Lennon: Nou, soms weet je, kwam ze naar me toe en zei ik ben moe en dan zei ik, half gekscherend, wat denk je verdomme wel dat ik ben? Ik ben 24 uur met de baby bezig! Denk je dat dat makkelijk is? Ik zei dan  'Je gaat wat meer met het kind doen'.  Het maakt niet uit of het een vader of een moeder is. Als ik bezig ben met pukkeltjes en sterke botten krijgen en naar welke tv programma's hij mag kijken, zei ik, luister eens, dit is belangrijk. Ik wil niets horen over jouw deal van 20.000.000 dollar vanavond! (Tegen Yoko) Ik vind dat beide ouders voor de kinderen moeten zorgen, maar de manier waarop is een andere zaak.
Ono: De maatschappij zou meer steunend en begrijpend moeten zijn.
Lennon: Het is waar, het gezegde you've come a long way, baby slaat meer op mij dan op haar. Zoals Harry Nilsson zegt 'Alles is het tegengestelde van wat het is, is het niet?' Mannen hebben een lange weg afgelegd vanaf het zelfs maar overdenken van het idee van gelijkheid. Maar ondanks dat er zoiets is als de vrouwenbeweging, nam de maatschappij een laxeermiddel en ze liet alleen een scheet. Ze hebben nog niet echt goed gescheten. Het zaad is geplant ergens in de late jaren 60 niet? Maar de echte veranderingen komen nog. Ik ben degene die van ver komt. Ik was het zwijn. En het is een opluchting om geen zwijn te zijn. De druk om een zwijn te zijn was enorm. Ik heb er geen enkel verlangen naar om gezien te worden als seks object, een mannelijke macho rock n roll zanger. Daar ben ik al lang overheen. Ik ben er niet eens in geďnteresseerd om zo te lijken. Dus ik zou graag bekend willen maken dat, ja, ik heb voor de baby gezorgd en ik maakte brood en ik was een huisman en ik ben er trots op. Het is de toekomst en ik ben blij dat ik meedoe en aan het voorfront zit.
Ono: Dus misschien hebben we beiden veel geleerd over hoe mannen en vrouwen lijden onder de sociale structuur. En de enige manier om het te veranderen is er bewust van te zijn. Het klinkt simpel, maar belangrijke dingen zijn simpel.
Playboy: John, is het nodig om echt van rol te ruilen om vrouwen te kunnen begrijpen?
Lennon: Wel voor deze man. Maar vergeet niet, ik ben degene die er het meeste voor terug krijgt. Nu kan ik een stap terug doen en zeggen dat Sean bijna 5 jaar oud is en ik in staat was om zijn eerste 5 jaar met hem te spenderen en daar ben ik erg trots op. En nu ik er aan denk, het ziet er naar uit dat ik 40 ga worden en het leven begint bij 40 -dat beloven ze tenminste. En ik geloof het nog ook. Ik voel me goed en ik ben erg opgewonden, het is alsof, weet je, als je 22 wordt, Wow, wat gaat er nu gebeuren met me. Alleen zijn we dit keer samen.


(vijf weken na dit interview werd John Lennon voor zijn appartement in NewYork doodgeschoten)



Kijk ook eens in ons Forum


© 2017 - Huismannen.nl - email: info@huismannen.nl


 
Nog meer...
  • Herinneringen aan je peuter- en kleutertijd, kan dat?
  • Seks en de huisman
  • Jeroen Kramer: 'van thuisblijfvader krijg ik kromme tenen'
  • Op de huishoudtrap: Elroy Tan
  • Interview met Vincent Duindam, huisman, schrijver, psycholoog

    Alle artikelen